Yalnız olmadığını hissetmek çok güzel..

"gidenler bizden hep bir parça götürürler..

o parçanın yerinde de derin izler kalır..

herkesin bir yara izi vardır;

insanlardan gizlemeye çalıştığı,

saklamak için çok uğraştığı bir yara izi..

herkesin bir yara izi vardır;

kimseye dokundurtmayacak kadar güzel olan,

baktıkça nefes alabiliyor olmanın kıymetini anlamanı sağlayacak bir yara izi..

bu izlerle yaşamaya alışırsın..

bir sabah belki, gün doğarken baktığında dışarı, yaşamayı yeniden sevebilirsin..

ve bir gün elbet birileri o yara izlerine dokunur, acın da biraz olsun hafiflemeye başlar.."

kendini çok yalnız hissedersin bazen.. derdini anlayan birileri olsun istersin, yanında veya dünyanın bir ucunda.. işte öyle anlar gelir, öyle bir cümle duyar veya okursun ki, birileri zamanında benzer şeyleri yaşamış dersin, minik minik mutlu olursun.. O an yalnız değilsindir, düşmeye yakın tutmuşlardır seni.. Bir zamanlar bu şekilde hissetmeyeni ne yazabilir, ne de oynayabilir bu sahneleri.. İşte bu yüzden büyüksünüz Leyla ile Mecnun ekibi.. Özelsiniz..