Habemus Papam

İtalyan oyuncu ve yönetmen Nanni Moretti'nin hem yazıp hem yönetip hem de oynadığı, pek naif bir film Habemus Papam(latince: -artık- papa'mız var)..

Papa'nın ölümünden sonra kardinaller meclisi acilen toplanıp oylama yaparak yeni Papa'yı seçiyor fakat seçilen Papa bu göreve hazır değil.. Yeni Papa yaşamı boyunca bir şeyleri içinde ukde olarak taşımış, hayatın onu sürüklediği yerlerde ruhu asla huzur bulmamış, ve içinde buna karşı koyacak gücü de bir türlü yaratamamış epey yaşlı ve yorgun bir adam, haliyle.. Bütün dünya ondan halkı selamlamasını beklerken, o belki de ilk kez yüreğinin onu götürdüğü yere gidiyor ve kaçıyor..

Baskı denen şeyden dibine kadar tiksinen ben, elbette ki karakterin bu çıkmaza hapsolmuş halini çok benimsedimi, anladım.. Kabuğunu kırıp vargücüyle bu baskıdan kaçması o kadar tanıdık ki bana.. Bu ruh halinin bu denli müthiş yansımasıysa tabii ki Michel Piccoli'nin muhteşem Papa performansı..

Habemus Papam çok sıcak bir film.. Yüreği yakan bazı sarsıcı anların dışında kendisini başından sonuna tebessümle izletiyor.. Minik hikaye, basit ve sade işlenişiyle, ve içerik itibarıyla The King's Speech'i hatırlatıyor ve iki film de hayli başarılı..

7