insan, iyi kötü anlatmayı başardığı ya da bi türlü anlatamadığı şeyi, başkası güzelce derleyip toparlayınca garip bi mutluluk duyuyor..
orhan pamuk, 2008, masumiyet müzesi, iletişim yayınları, s.253
"o gün babam için mi yoksa füsun cenazeye gelmediği için mi acı çektiğimi soran okurlara ve müzegezerlere, aşk acısının bir bütün olduğunu söylemek isterim. gerçek aşk acısı, varlığımızın en temel noktasına yerleşir, bizi en zayıf noktamızdan sımsıkı yakalar ve diğer bütün acılara derinden bağlanarak bütün gövdemize hayatımıza ve hiç durdurulamayacak bir şekilde yayılır. eğer umutsuzca aşıksak, baba kaybından en sıradan talihsizliğe kadar her şey, diğer bütün acılar, dertler ve huzursuzluklar, her an yeniden kabarmaya hazır olan bu asıl ıstırabımızın tetikleyicisi olur. benim gibi aşk yüzünden hayatı altüst olmuş biri, diğer bütün dertlerinin çözümünün de aşk acısının sona ermesiyle mümkün olacağını sandığı için, içindeki yarayı istemeden daha da derinleştirir."
2 Kişi Üşenmedi:
haklı
bazı kaynaklar "3 yıl" demiş ama o süreyi çoktan aşmış durumdayız..
Yorum Gönder