Black Swan

İnisiyatif sahipleri adam gibi bir vizyon tarihi belirleseydi de alışılmışın da altında bir screener görüntü kalitesiyle izlemeseydik dediğim, 2010 Oscarlarının ağır toplarından, Aronofsky imzalı bir sanat eseri Black Swan..

Film, kullandığı malzemeyle, esinlendiği yapıtlarla, resmettiği görüntülerle, meraklıların kafasında oluşturduğu izlenimden biraz ayrılan bir yolda ilerliyor.. White Swan'dan Black Swan'a geçiş sürecindeki psikolojik çalkantılar elbette ki filmin depresif yönünün habercisi.. Ama ne kadar? Black Swan ruhsal kısmıyla yönetmenin en popüler filmi Requiem for a Dream'den daha etkin diyebilirim.. Bu etki yaratımında da o filmdeki gibi aşırı baskın müziklerin ve sarsmak amaçlı sahnelerin olmaması çok iyi.. Korku filmleri izlemeyi sevmem, izleyemem de zaten ama bir çok filmden birçok sahneyi de görmüşlüğüm var nihayetinde.. İşte son zamanlarda korku filmleri dahil herhangi bir filmde Nina'nın depresif hallerindeki kadar gerildiğimi hatırlamıyorum.. Yönetmenin halihazırda kasveti sağlamada ne kadar başarılı olduğu da düşünülürse hele..

Rol ben çok zorum ve beni kotaran Oscar'ı da alır diye bağırıyor.. Natalie Portman da atlamıştır üstüne muhtemelen.. Nina'nın bunalımlarını ve çöküntülerini muhteşem yansıtmış.. Kendi dalında geçen senenin Waltz'u kadar, önceki senenin Heath Ledger'ı kadar favori olacak gibi gözüküyor şimdiden.. Çirkinliğine karşın nasıl bu kadar karizma olabiliyor diye dakika başı sordurtan Vincent Cassel ve şaşırtan Mila Kunis çok başarılı.. Ana haber bültenlerinde veya tonla programda hala rastladığımız Requiem for a Dream müziklerini yapan Clint Mansell bu filmde de müthiş bir iş çıkarmış..

Karanlık havasıyla büyüleyen, oturulan yerde sık sık pozisyon değiştirten, oyunculuklarla fazlasıyla tatmin eden, başarılı bir sanat eseri olmuş Black Swan..

8