V for Vendetta

Tarih 5 Kasım.. Kasım'ın en çok aklımı meşgul eden günü elbette ki 6'sı olsa da(ak..) 5'i de unutulmazdır.. Birçok blogda bu anlamlı güne dair güzellemeleri görünce bu anlamın özü olan filmin, V for Vendetta'nın blogda sol taraftaki V figürü hariç yer almadığını farkettim ve arşive katayım istedim..

Kimileri tarafından, anarşist ruhu şiddetle fazlaca harmanladığı, kimileri tarafındansa daha hafif gösterdiği için eleştirilebilen, birçok kişiye zıt noktalarda çözümlemeler yaptırabilen ve birbirlerine düşürebilen, bir taraftan baktığımızda çoğunluğu memnun etmemiş gibi dursa da öteki tarafta ciddi bir hayran kitlesi kazanan bir film V for Vendetta.. Özellikle filmden önce çizgi romanı okumuş kimselerin filmi çok yetersiz bulmalarının eleştirilerin ciddi bir kısmını oluşturduğunu söylemek gerekir.. Ama bu kısımdakilerin de sadece filmi izleyip de hayranlıklarını dile getirmiş kişileri acımasızca eleştirdiklerini de.. Yanlış bu.. Çizgi romanı halen okumadım, önceliklerim arasındadır.. Filme sadece film gözüyle bakıyorum ve hiçbirşeyle karşılaştırmıyorum, ve diyorum ki, V for Vendetta efsanedir.. En saf tanımıyla, efsane..

İnsanların çizgi roman, roman vs gibi çok geniş bir anlatım imkanına sahip eserlerin beyazperde versiyonlarında da aynısını beklemesini anlayabilmem mümkün değil.. Çok kısıtlı bir süre ve ortamda elbette birşeylerden kısılacaktır.. V for Vendetta anlatmak istediklerini izleyiciye başarıyla geçirebiliyor bence.. Sadece bunu görebilirim.. Tatminimi anlatabilirim.. Karşılaştırmasız.. Bence sağlıklı olan da bu.. Çizgi romanı okuduğumda filme göre çok daha fazla zevk alırsam da yanıma kar kalır, ne güzel derim..

Benim filmde en sevdiğim nokta bu tek-başrol karakterin, V'nin, kahramanlaştırılmaması.. Süper özelliklerle donatılmamış ve süslenmemiş olması.. V yanlışlarıyla ve aşırılıklarıyla da ele alınıyor.. O'nun intikam yöntemi olduğu gibi sunuluyor izleyiciye ve sorgulama fırsatı veriliyor.. V'nin kendi doğruları ve yöntemi var ve bu uğurda savaşıyor.. Göze filmin herhangi bir yanında asla mükemmeliyetçilik mesajları sokulmuyor.. Finaldeyse ucuz Hollywood numaralarına başvurulmayıp olması gerektiği gibi bitirilmesiyse gözümde çok daha fazla yüceltiyor filmi..

Başından sonuna muhteşem tespitler, tokatlar, gerçekçi ütopya!lar barındırıyor ve bunu muhteşem oyunculuklar ve müziklerle donatıyor.. Filmi 3. defa izleyişimi de 2009 iff'de Kadıköy Rexx'teki devasa perdeli salondaki gösterimde yaşamam da unutulmaz bir anı olarak kalbimde yaşamaktadır.. İlk üçümde midir, beşimde midir bilemeyeceğim ama bir tavsiye konusu açıldığında aklıma gelen ilk filmdir belki de.. Çok özeldir..

10