Stay

Beyni fazlasıyla yorabilecek, kısa süresine karşın bünyeyi allak bullak edebilecek, 2005 yapımı zorlu bir film Stay.. Çok karışık kurgusu, arka plan detayları, zaman ve sahne atlamaları, bir dolu sır, sürreal katkılar vs sunmasıyla, birçok türdeşinin arasından sıyrılmayı başarıyor.. Piyasada bu yolu seçmiş ve kült olmuş rakiplerini tekrar etmeden kendi özgünlüğünü -başarıyla-yaratabilmesi takdire şayan..

Baştan itibaren zihni sarsmayı amaç edinen film, sonucu klasikleştiği üzere en sona bırakıyor.. Tabii bunu kötü bir yönmüş gibi algılamamak gerekir.. Seyir sonrası birçok yorum okuyunca taşların yerine oturması kolaylaşıyor ve sona kadar olan kısmın nasıl ince ince işlendiği daha iyi anlaşılıyor.. Bu tür filmlerin bazısı final bölümüyle resmen izleyicinin yüzüne haykırır "sen bir salaksın ben çok zekiyim eheheee!!" diyerekten yönetmenin sesiyle.. Filmi, amacı, her şeyi bu mesajı vermek üzerine kurarlar.. Bu da samimiyetsizliği doğurur.. Stay bu noktada ayrılıyor işte.. Yarattığı gizemlerle finali daha etkileyici kılmaya çalışıyorsa da, bunlar kesinlikle zorlama değil.. İşleyişteki birçok detay ve sanatım ben diye bağıran anlatımlar çok etkileyici.. İzleyenlerin büyük kısmının senaryodan çok görsellikten, diyaloglardan, teknikten bahsetmesi bundan zaten..

Genel olarak baktığımda aşmış bir film diyemem elbette.. Stay güzel bir film.. Karma gibi gözükse de fazlasıyla orijinal aslında.. Mest eden nokta ise bir yandan çok süslüymüş izlenimi verip özünde çok sade ve yumuşak olan anlatımı.. Tristan Reveur ismini araştırıp da aslında hayali bir karakter olduğu gerçeğiyle mala bağlayan bir sürü kişiden biriyim.. Zorlama sanatsal kaygıyla piç edilen birçok filme nasıl gıcık olduğumu bilir buradaki birkaç postu okumuş kimse.. Stay'deki sanat sosuysa hikayeyi mükemmel tamamlıyor, asla sırıtmıyor.. Bana da her zaman hatırlanmak üzere Tristan Reveur hayali kişisinin şu mükemmel sözü kalıyor;

"kötü sanat trajik olarak iyi sanattan daha güzeldir.. çünkü insanın başarızlığını belgeler.."

8