24 Temmuz 2010 Cumartesi

Sığınmak


Acımasız ve adaletsiz dünyamızdan en masum çocukça dürtülerle kaçmaya çalışmaktır sığınmak.. Hayatına son vermediğin müddetçe acılarından hiçbir zaman kurtulamayacağını bilirsin.. Çoğu zaman aksini dile getirsen de içinde öylesine küçük bir umut parçası kalmıştır ki sabretmeyi seçersin.. Çok zorlu ve yakıcı bir yolda önünü görmeye çalışırsın.. Yol o kadar karanlıktır ki korkuların artık etinden parça olmuştur.. Alışırsın sanki.. Gördüğün, göreceğin zararlar her seferinde yere yapıştırsa da seni, ellerinle yoklarsın boşluğu, doğrulmaya çalışırsın.. Kimi zaman kalkmak için bir el ararsın tutabilecek, umutsuzca; kimi zamansa yalnızlığına dair olanca farkındalığınla vücudundan destek almaya uğraştığın anda bir el uzanır eline.. Kenara çekilip ara vermek istersin kimi zaman; kimi zamansa her şeyi, herkesi bırakıp kendini yolun dışına savurmak, boşluğa.. Bir zaman sonra da yola öyle ya da böyle devam edeceğini bütün varlığınla kabullenirsin, ancak bunun için de soluklanabileceğin duraklara ihtiyaç duyarsın.. Süreç o kadar göz korkutucudur ki mümkün olduğunca hafifletebilmek istersin acını.. Sahtelikler çok korkutmuştur seni hayatın boyunca; öyle ki destek göreceklerinde bile ilk baktığın şey ruh olur.. Bütün acılarını, utançlarını, hayatını tüm çıplaklığınla teslim etmek isteyeceğin kişilerdir sığınmak istediklerin.. Ölesiye güvenmek, ruhunu teslim etmek, biraz olsun huzur bulabilmek istersin.. Amaçlayarak, planlayarak, zorlayarak olmaz tabii ki bu.. Sadece olur.. Bir bakmışsın sığınmışsın birilerine hayatının başından sonuna.. Güvenin, inancın öyle boyutlara ulaşmıştır ki, sonrasında belki sığınılan olabileceğini hissetmişsindir.. Hayatın sana yüklediği paranoyalar, yersiz korkular, umutsuzluklar kaybolmasa da anı yaşayabilmenin hazzı kaplamıştır bünyeyi.. Markette gözlerini sana diken ve araya engeller girene dek bakışlarını ayırmayan bir bebektir bu sığınak bazen.. Bazen her şeyini açtığın bir seçilmiş kardeştir.. Haykıran ağzınla, ağlak gözlerinle, küçücük bedeninle koşa koşa atladığın anne kucağıdır bazen.. Bazen de başını koyduğunda bütün dünyadan soyutlanacağını hissettiğin, adın gibi emin olduğun hayali bir kahramandır o.. Dünyanın en güvenli yeridir.. Sığındığındır..

0 Kişi Üşenmedi:

Related Posts with Thumbnails