76-82 yılları arasında Arjantin'de tarihin en acımasız cuntası kabul edilen yönetimin, kendi insanlarını nasl parça parça yok ettiklerinin sarsıcı anlatımı Garage Olimpo..
Türlü yapımlarda genelde sadece fiziksel kısmına odaklanılan ve fazla yer kaplamayan bir yan öğe olarak gösterilirken işkence; bu filmin yegane sürükleyicisi.. Yakalanma-sorgu-işkence-hapis-ölüm çizgisinin ne denli rutine bağladığı olanca çıplaklığıyla çarpılıyor yüze.. Kaderine razı olmanın, dışarıda kalan yaşamlarının ve yakınlarının işkence sürecine nasıl dahil edildiği ve bu dahlin işkence görene yansımaları çarpıcılıktan öte bir düzeye erişmiş.. Güce tapmanın ve onu kendi yararına kullanmanın ırkı, rengi, dili yok.. Ülkemizde ne kadar unutturulmaya çalışılsa da bilen biliyor nelerin yaşandığını.. Bu bağı kurmak fazlasıyla yakıcı.. Zaten anlatılanların da tamamen gerçek oluşu filmin izleyende bıraktığı etkiyi fazlasıyla açıklıyor..
Garage Olimpo, karakterlerin insanlıktan çıkmış kişilerce itinayla ölüme doğru itilmesini anlatırken onların insani duygularını koruyabildiklerine ve içlerindeki yitmemiş çocuğa, tükenmemiş umuda, yaşam sevgisine sıkı sıkı sarılabildiklerine harika vurgular yapıyor.. Cehennemi anbean yaşayıp da temiz havayı soluyanın yaptığı ilk işin bir salıncak bulup usul usul sallanmak olabildiğini haykırıyor.. İnsan olabilmeyi.. Huzuru..
8
0 Kişi Üşenmedi:
Yorum Gönder