Doğrularınla yaşadığın sürece hiç kaybolmayacaktır yüzündeki çökmüş ifade.. İlkelerinin, ideallerinin seni günün birinde hayatını kaydıracak bir yola sürükleyeceğini bilemezsin.. Bu düşüşün oldu bittiye getirilmemiş olması yine senin doğruluğunun eseridir.. Yanlış olanlar asla kısa ve net bir sonu reva görmezler doğrulara..
Her daim ensendedir yanlış olanlar.. Kendini yanlışlardan o kadar uzak tutmaya çalışmışsındır ki sana bakanların içini göremezsin çoğu kez.. Başkalarınca saflık olarak değerlendirilecek bu durum senin saf benliğindir, kirlenmemiş temizliğindir aslında.. Öyle acımasızlardır ki diğerleri, bazı bazı utandırabilirler bile seni doğrularından.. Hayatın pisliklerinin üstüne sıçramasıdır..
Çoğu kişinin hiç yapmadığı, yapanlarınsa gece yastığa kafaya koydukları 1-2 dakikayla sınırlandırdıkları iç muhasebe senin beyninden, kalbinden bir saniye olsun ayrılmaz.. Sen bilirsin ki bir gün birine kazık atarsan, o kazık gün gün sana girecek, tükeneceksin.. Vicdanın var senin.. Ama, öyle bir bütünleşmiş ki vicdanın seninle; yapmaman gerekenleri gözünü kırpmadan yaparsın sonunu zerre düşünmeden..
Kendini sorgularsın çoğu kez.. Acı çekmemek için, acı çektirmek istersin.. Öyle hayaller kurarsın ki pek çok kez kötülerin şahı kabul edersin kendini.. Bu hayallerde başrolde olup bütün dünyanın anasını ağlatıp, insanların canını yakmak istersin.. Herkes kazığın acısını tatsın, seni anlasınlar istersin.. Aynaya baktığındaysa seni çoktan ele vermiştir kendi gözlerin.. Seni sana, seninle göz göze geldiği o bir saniyede anlatmış, tokadı çarpmıştır..
Sen aynısın, değişemezsin.. Vicdanının esiri olmaya mahkum edilmişsin.. Lanetlenmişsin canları yakamamaya.. Lanetlemişler her gün canını yakmaya.. Her gün gidersin yanına eksilerin.. Artılarını yok ederler.. Ama sen için içini yese de kalbinin sesini dinlersin her zaman.. Onlara gidersin; bedeninle olmasa da ruhunla..
Bütün dünya yok olsun istersin.. Ben öleyim, ama herkes de benimle gelsin istersin.. Yine çıkarsın insanlığın sahnesine.. Bu sefer dersin, acaba dersin.. Yoksa..? Sokarlar hançeri yine arkadan.. Özünlesindir yeniden.. Baş başa.. Sana kalan tek şey, tek çare kafanı gömmektir hiçliğe.. Gözlerini kapayarak dünyadan kaçmaya çalışmaktır.. Temizliğinle ölmeye mahkum olarak.. Acı çekerek..
Selam olsun dizi tarihinin en muhteşem kurgulu birkaç bölümünden birine..
"Akreple Kurbağa" aka "Kıroyla Ayı" - Ezel 8. Bölüm
0 Kişi Üşenmedi:
Yorum Gönder