Siyah Beyaz

Sadece afişteki isimlerin dahi çok büyük beklentiler yarattığı ve bu açıdan biraz kendi bacağına sıktığını düşündüğüm bir filmdi Siyah Beyaz.. İnsan sırf bu cast referansı nedeniyle daha baştan itibaren "yardıran" bir film bekliyor.. Fakat karşılaşılanın alışılageldik birşey olmadığı gerçeğini anlamak filmin doğru değerlendirilmesi açısından baş şart.. Tuncel Kurtiz, Nejat İşler, Erkan Can gibi isimlerin son zamanlardaki projeleri nedeniyle de bu değerlendirmeyi yapmak filme hasbelkader gelmiş izleyicilerin işini epey bir zorlaştırıyor.. Ben daha 5. dakikada filmin amacının gişe, göze sokulan mesajlar vs olmadığına kanat getirdiğimden rahat bıraktım kendimi başta sözünü ettiğim beklentileri kenara bırakıp.. Herkese de bunu tavsiye ederim..

Siyah Beyaz nazarımda tam anlamıyla "olmuş" bir film değil.. Bu yargının da kişilere göre ciddi farklılıklar göstereceğini söyleyebilirim.. Oyuncuların, bir iki tanesi hariç kendi yaşamlarından aynen transfer olmuşlar da oynuyorlarmış gibi görünmesi filmin mest eden naif havasının en büyük dayanağı.. Ağızdan çıkan çoğu sözün aforizma hissi vermesi biraz eğreti dursa da tahammül edilebilir nitelikte.. Bunun yanında çok kısa süresi de yorulmayı önlüyor ki bu da durağan yapı için gerekliydi..

Filmin benim açımdan en önemli yanıysa bugüne dek burada haykırarak dile getirdiğimiz tonla şeyin(kadın ayılığı, çaresizlik, özlem, aşk, eylemsizlik vs) Erkan Can'ın müthiş oyunculuğuyla beraber harikulade şekilde sunulmasıdır.. Öyle ince, öyle yakıcı detaylar ve dokundurmalar var ki isyan etmemek, delirmemek, üzülmemek, dağılmamak elde değil.. "Muzaffer" karakteri hafızamızın en korunaklı köşesinde yerini almıştır bugün..

6