Celda 211

İspanya'nın en prestijli sinema ödülleri olarak adlandırılabilecek Goya Ödülleri'nde çoğu dalda El secreto de sus ojos, Agora, Los abrazos rotos gibi filmleri geride bırakarak ipi göğüslemiş bir yapım türkçe adıyla Hücre 211..

Karnı burnunda karısını evlerinde bırakarak ertesi gün başlayacağı gardiyanlık işi öncesinde ortamı, çalışma arkadaşlarını ve işleyişi tanımak amacıyla hapishaneye uğrayan Juan Oliver tam da o sırada mahkumların çıkardığı isyanın ortasında kalıp kendisini 211 no'lu hücrede bulur ve yönetim birimiyle bağı kopar.. Mahkumlar arasında o'nu önceden tanıyan kimse olmadığından hayatta kalmak amacıyla kendisini mahkum olarak tanıtır ve yetkililerin isyanı bastırmasıyla mahkumların istediklerini elde etme çabası içinde sıkışıp kalır, olaylar gelişir..

Celda 211 hayatımda izlediğim en tempolu filmlerden birisi kesinlikle.. Heyecan baştan sona hiç düşmüyor.. Bu da asla bildik aksiyon filmlerindeki gibi yegane olumlu özellik konumunda değil.. Roman uyarlaması olan bu filmin harika bir senaryosu var.. İnsan hayatının bir anda dönüşü olmamacasına değişebilmesi, devletin güç uğruna kendi insanını nasıl bir kalemde silebildiği gibi gerçekleri öylesine başarılı bir "insani" bakışla anlatıyor ki filmin beğenilmesinde de bu unsurun aksiyondan ve gerilimden ne denli önde geldiğini idrak etmek zor değil..

Oyuncular genel olarak çok iyi.. Bunda arka plan mahkumu rollerinin arasında birçok gerçek mahkumun olması gerçeğinin de yadsınamaz bir payı var.. Afişte de görülebilecek olan, mahkumların lideri diyebileceğimiz Malamadre'yi canlandıran Luis Tosar'a da ayrıca değinmek lazım.. Zaten çeşitli filmlerle çeşitli festivallerde 20 ödül kazandığını söylüyor imdb ki bu söz konusu müthiş yeteneğin en açık göstergesidir bu..

Celda 211 bir dakika olsun dikkati dağıtmayacak, çok sarsıcı, sürükleyici bir başyapıttır diyorum ve şiddetle isti- aman şiddetle tavsiye ediyorum.. Puan kırmaya da kalbim elvermiyor :)

10