gün her zamanki gibi aşırı uyuşuk vaziyette geçiyor. saat ilerliyor, güneş batıyor, ömürden saatler eksiliyor, nefes almak kasıyor falan. böyle bir ortamda o gün için hayatın en önemli atraksiyonlarını teşkil eden chuck bölümlerini indirme işi, akşamında 3 saatlik ezel maratonu, peşinden joker ve vendetta'yla rutin group hug, sonra da içten içe gelen "aha şimdi mutlu olucam chuck izliycem ya chuck bu!" telkini..
e şimdi bölüm için detaya girmeyelim. her türlü chuck geyiğini chuck o zaman chuck'ta yaparız. ama yani öyle detaylar da var ki, hani bizi bunca zaman yaralayan, mutlu eden, empati kurduran falan. günüm iyi bitsin derken, tam tersi oldu bende şu an..
şimdi biz izliyoruz bu dizileri. güldüklerinde gülüyoruz, üzüldüklerinde üzülüyoruz falan. ama bir de işin gerçek kısmı var. bu her dizide olmasa da chuck'ta feci yakıyor bünyeyi işte. meseleyi sadece chuck ve sarah ekseninde düşünemiyosun. sadece onların yaşadıklarına coşmuyosun, ya da kahrolmuyosun. kalpte bir yerde, derinliklerde bir nokta var. bu nokta dizide gördüğü en ufak detayı alıyor, beynin gelecekle olan nası bir kısmı varsa oraya aktarıyor, ve çatt, kendine yontmuş oluyosun izlediklerini. ki bu da yüzde99 oranında negatif oluyor..
chuck sarah'nın peşinden koşarken mesela. allam nolur diyosun olsun bu iş. deli gibi yalvarıyosun böyle kendince. senaryolar yazıyosun, kuruyosun devamlı.. uzun zaman böyle gidiyor süreç. üzülmekle beraber kendi yaşadıklarınla birleştiriyosun, üzülmenin yanında bu galiba garip bi sevinç de katıyor. hani sanki kendi çaresizliklerine benzer şeyleri yaşayan biri bu chuck ve dünyada yalnız olmadığını hissediyosun eheh diyosun tebessüm ediyosun böyle.. ama işin içine sarah denen dişinin de karşılık vermesi gibi şeyler çıkınca hem acayip seviniyosun hem de paranoya yapıyosun. ben nolcam lan gibi belki okuyanlara çok salakça gelecek düşünceler de uğrayabiliyo "iç"e. chuck.. nolursa olsun geek. sarah.. kavramlar ötesi. e böyle biri gelecek chuck'a hadi kaçalım diyecek ha. yalan! böyle bir şey yok. evet bu bi dizi, her şey kurgu. ama bi yandan da değil işte. gerçek de. değil de. böyle işte.. garip.. yok bu şekil bi karşılık. böyle tapılası birisi gelsin standart birisine bunları desin gerçek hayatta. hassiktir ordan diyorum. en vurgulusundan hem de.
hayat çok acımasız. joker dem vurmuştu önceki postlarda. havalı olsan haddini bil derler, ezik olsan acırlar, dürüst davransan seni bununla vururlar, yalan söylesen burun kıvırırlar, ezmeye kalksan sert çıkarlar, ezilsen pısırık derler, üzgünüm desen duygu sömürüsü yapıyosun derler, banane desen kalpsiz hayvan öküz ayı falan olursun. bu dünya böyle. hatta bunları dahi demeyecek olanları da vardır. sen konuşmaya çalışırsın heyecandan ölecek vaziyette, ama 1 saniye dahi dinlemeyi çok görebilirler. sonra da patlamak üzere olan egolarıyla en ufağından vicdan azabına düşmeden dolaşırlar ortalıkta, geriye kalan enkazı anca chuck'la huzur bulacak vaziyette bırakarak. o enkaz da bazı bazı chuck'la daha bir uzaklaşır o huzurdan.
insan umudunu yitirmemeli..
insanlığa insanlığıyla tutunmalı..
insan kendi olup meyvelerini toplamalı..
insan inanırsa başarır..
insan isterse yapar..
insan hayalleri kadar yaşar..
insanı insan yapan kalbidir..
falan filan..
bunlar da siktirsin.. erkek, kadın, gay.. etiketlerden bıktım artık, önce insan olun lan!
hayat acıdır.. umut ederek sadece kendini kandırırsın, ruhunu uyuşturursun.. pasifleşirsin.. hayatın çarklarının işine gelir bu.. hayat, onu sorgulayanların yanında değildir çünkü.. sesini çıkarırsan kanırtır seni.. şans vardır.. şanslıysan eğer, sorgulayacak bir durumun da olmaz zaten.. ben şanssızım.. şanssızım diyenleri eleştirenlerin kullandıkları ilk laflarda olduğu gibi "basiretsiz, korkak, inançsız" vs değilim ama.. bildiğiniz şanssızım.. insan bi noktaya pat diye gelmez.. ince ince işlenir, öyle gelir.. hayat acıdır.. hayat gerçektir.. gerçekler acıdır..
0 Kişi Üşenmedi:
Yorum Gönder